با سلام خدمت همه ی دوستان عزیز

سالروز شهادت دکتر بهشتی و یاران ایشان رو به همه ی ایران دوستان و کسانی که دلشون برای ایران و اسلام میطپه تسلیت میگم.
امیدوارم تونسته باشیم درک کنیم برای چه هدفی شهید دادیم

یا علی

یکی را دوست می دارم ولی افسوس او هرگز نمی داند
نگاهش میکنم شاید بخواند از نگاه من که او را دوست می دارم
ولی افسوس او هرگز نگاهم را نمی خواند
به برگ گل نوشتم من که او را دوست می دارم
ولی افسوس او برگ گل را به زلف کودکی آویخت تااو را بخنداند
به مهتاب گفتم ای مهتاب:
سر راهت به کوی او سلام من رسان وگو که او را دوست می دارم
ولی افسوس ز ابر تیره برقی جست و قاصد را میان راه بسوزانید
کنون وا مانده از هر جا دگر با خود کنم نجوا
یکی را دوست میدارم ولی افسوس او هرگز نمی داند!!!

در مجالی که برایم باقیست
باز همراه شما مدرسه ای می سازیم
که در آن همواره اول صبح
به زبانی ساده
مهر تدریس کنند،
و بگویند خدا
خالق زیبایی
و سراینده عشق
آفریننده ماست.
مهربانیست که ما را به نکویی
دانایی
زیبایی
و به خود می خواند
جنتی دارد نزدیک، زیبا و بزرگ
دوزخی دارد- به گمانم
کوچک و بعید
در پی سودا نیست
که ببخشد ما را
و بفهماندمان،
ترس ما بیرون از دایره رحمت اوست

در مجالی که برایم باقیست
باز همراه شما مدرسه ای می سازیم
که خرد را با عشق
علم را با احساس
و ریاضی را با شعر
دین را با عرفان
همه را با تشویق تدریس کنند

لای انگشت کسی
قلمی نگذارند
و نخوانند کسی را حیوان
و نگویند کسی را کودن
و معلم هر روز
روح را حاضر و غایب بکند
و به جز ایمانش
هیچکس چیزی را حفظ نباید بکند
مغزها پرنشود چون انبار
قلب خالی نشود از احساس
درس هایی بدهند
که به جای مغز، دلها را تسخیر کند.
از کتاب تاریخ
جنگ را بردارند
در کلاس انشاء
هر کسی حرف دلش را بزند
«غیرممکن» را از خاطره ها محو کنند
تا، کسی بعد از این
باز همواره نگوید: «هرگز»
و به آسانی همرنگ جماعت نشود.

زنگ نقاشی تکرار شود
رنگ را در پائیز تعلیم دهند
قطره را در باران
موج را در ساحل
زندگی را در رفتن و برگشتن
از قله کوه
و عبادت را در خدمت خلق
کار را در کندو
و طبیعت را در جنگل و دشت.
مشق شب این باشد
که شبی چندین بار
همه تکرار کنیم:
عدل
آزادی
قانون
شادی...
امتحانی بشود
که بسنجد ما را
تا بفهمند چقدر
عاشق و آگه و آدم شده ایم
در مجالی که برایم باقیست
باز همراه شما مدرسه ای می سازیم
که در آن آخر وقت
به زبانی ساده
شعر تدریس کنند
و بگویند که تا فردا صبح
خالق عشق نگهدار شما.

می‌شود، سبز بود با یک برگ
می‌شود، شد بهار با یک گل
از دل یک شکوفه شادی کرد
دل به سودای یک شقایق داد

زنده یاد مهندس مجتبی کاشانی ( سالک)

حكمت وزيدن باد، رقصاندن برگها نيست، امتحان ريشه هاست.

خداوندا!
مرا وسيله صلح قرار ده؛
آنجا كه كين است، بتوانم عشق بياورم
آنجا كه تحقير است، بتوانم بخشايش بياورم
آنجا كه تفرقه است، بتوانم يگانگي بياورم
آنجا كه خطاست، بتوانم راستي بياورم
آنجا كه شك است، بتوانم ايمان بياورم
آنجا كه نوميدي است، بتوانم اميد بياورم
آنجا كه ظلمت است، بتوانم نور بياورم
و آنجا كه غمناكي است، بتوانم شادماني بياورم
خداوند!
ياريم كن تا بيشتر در پي تسلي دادن باشم، تا تسلي يافتن
در پي فهميدن باشم، تا فهميده شدن
در پي دوست داشت باشم، تا دوست داشته شدن
چرا كه؛
با فراموشي خويشتن است كه خود را باز مي يابيم
با بخشودن است كه به بخشايش مي رسيم
و با مردن است كه به زندگي برانگيخته مي شويم.

نه به رتبه ی اول کارنامت،
نه به صفحه دوم شناسنامت،
بلكه به دگمه ی سوم پیراهنت حسودیم می شه،
کاشكي منم اين قدر به قلبت نزدیک بودم...

مست عشقم مست شوقم مست دوست
مست معشوقی که دنیا دست اوست

با این که سیم کارتمون اعتباریه
ولی معرفتمون دائمیه

زندگی بافتن یک قالیست،
نه همان نقش و نگاری که خودت می خواهی
نقشه از اوست که تعیین کرده،
تو در این بین فقط می بافی.
نقشه را خوب ببین
نکند آخر کار،
قالی زندگیت را نخرند

عيدتون مبارك