زبردستي و احساس نوازي و خصوصيات اخلاقي ويژه اي در وجود حسين سمندري و دو تارنوازي او جمع شده است كه بعيد است آن همه ويژگي در هنر و شخصيت ديگري فراهم آمده باشد. همين ويژگي ها از استاد سمندري «تكنوازي» با عاطفه و بي همتا ساخته است... . غلامحسين سمندري ، متولد 12 بهمن ماه 1311، به گفته ي خودش از 50 سال پيش با دو تار مأنوس است. او دو تار را از پدرش، عبدالرحمن سمندري، كه از نوازندگان به نام منطقه ي خود بود، فراگرفته است.
تربت جام ، كهن دریا عرفان، واقع در شمال شرقی گستره پهناور ایران زمین به مانند شهرها و مناطق دیگر آن با حوادث و فراز و نشیب های تاریخی و روند شكل تدریجی مواجه بوده است. دورانی كه این شهر، روستایی كوچك به نام معدآباد نامیده می شد و رونق چندانی نداشت ، مردی بیدار دل به نام احمد در سكوت آرام كوهسار بزد با ریاضات شائقه خود را برای امری مهم آماده می ساخت. پس از كسب اجازه ارشاد، پای به معدآباد نهاد.
در كتاب لغت موسيقي نوشته افراسياب بيگ لي كلمهي مقام كه به صورت موغام يا مغام هم نوشته ميشود، به عنوان مجموعهي صداها و پردههاي مختلف كه بر اساس يك كوك واحد و در محور آن ميگردند، تعريف شده و از آن به عنوان بالاترين مرحلهي خلاقيت در تركيب ساز و آواز ياد شده است... .
اینكه چرا سیمهای دوتار بر عدد دو ثابت مانده و بر تعدادشان افزوده نگشته یا چرا پردههای روی دستهی ساز بین پنج تا چهارده پرده ثابت مانده و افزایش نیافته است، همه به كاربریساز و نیاز مخاطباناش مربوط میشود. درواقع همین تركیب موجود كل احتیاج موسیقیدان نواحی مربوطه را برآورده كرده و نیازی به دستكاری در ساختمان ساز نبوده است. علاوه بر این، هرگونه تغییر اساسی در ساختمان دوتار ممكن است وجه تسمیهی آن را بر هم زده و محصول جدیدی را در تضاد با این عنوان پدید آورد
مجموعه آرامگاهی شیخ الاسلام احمد جامی یکی از بزرگترین مراکز زیارتی شرق ایران است که در قرن نهم به اوج شکوفایی خود رسید. این مجموعه که وسعتی حدود (64000) متر مربع دارد... .
در روزگار سلجوقيان ، در سال 440 هجري قمري در قريه نامق ، از سلسله جرير بن عبدالله (از صحابي معروف) کودکي چشم به جهان گشود که او را احمد خواندند و بعدها به احمد جامي نامقي شهرت يافت... .
تربت جام از لحاظ فرهنگ موسیقیایی یکی از غنی ترین مناطق ایران است. این مهم به دو صورت نمود پیدا می کند؛ نخست موسیقی مقامی تربت جام که شامل مقامهای آوازی و سازی است که به وسیله ی دوتار (که ساز غالب در منطقه است) و سرنااجرا می شود. دوم بازی های آیینی و رقصهای محلی و فولکلوریک که هر یک بیانگر نکات ارزشمــند تاریخی، اجتماعی و فرهنگی است... .